آدم های ترسو…

(این متن منم، من. میرتوحید رضوی)
خودتان از همه بیشتر می دانید ترسو هستید یا خیر، ادم های ترسو ویژگی های زیادی دارند نه این که سوار رنجر نشوند، یا از رانندگی با سرعت بالا پرهیز کنند، نه این که سوسک دید اند بالای مبل بپرند و جیغ بکشند، نه این که از بحث کردن راجب روح و جن در ساعت های اخر شب تا خِر خِر زیر پتو فراری باشند و به اتاق دیگر بالش به دست بروند ، ترس ها دو دسته اند ترس هایی که از بیرون به سراغ ما می آیند و ترس هایی که از درون دنبال ما می دوند ، امشب راجب آدم های ترسو از نوع دوم می گویم آدم هایی که ممکن است از سوار رنجر شدن هیچ ترسی نداشته باشند اما از شهربازی مثل سگ بترسند چون همیشه با کسی می آمدند که حالا در کنارشان نیست، آدم هایی که از سرعت بالا پرهیز نکنند گاز بدهند بدهند باد بپیچید توی گوششان صدای آهنگ را تا ته زیاد کنند یک دفعه بزنند روی ترمز وسط خیابان خالی حوالی ساعت های سه و چهار صبح خم شوند روی فرمان بغضشان بترکد روزی هزار بار درونشان خودشان را با ماشین پرت کنند ته دره و بکشند اما توی واقعیت بزنند روی ترمز، می خواهم از آدم هایی بگویم که وسط حمام دوتا تیغ نمی برند که رگشان را بزنند نه ، آدم هایی که زیر دوش با خودشان می گویند : شاید فردا برگردد. آدم هایی که از ترس امید دارند می فهمید ؟ ادم هایی که از ترس امید دارند زندگی سخت تری از ادم های نا امید دارند، آدم هایی که رگشان را نمی زنند، نمی روند معتاد شوند، نمیروند به تلافی خراب شوند، آدم هایی که ده تا قرص نمی خورند که خودشان را بکشند، آدم هایی که با: شاید فردا،احتمالا یک هفته ی دیگر ، حتما ماه دیگر، فکر می کنم تا سال دیگر، حس می کنم یک روزی، خودشان را سر پا نگه می دارند، آدم هایی که از ترس اینکه نه نمی خواهم باور کنم اینجا اخرش است، به فردا، به یک هفته بعد، ماه بعد، سال بعد پناه می برند.
آدم های ترسو از نوع دوم، آدم های عاقل، با هوش، آینده نگر ، مقاوم به نظر می آیند، زندگی عادی دارند، سلفی با لبخند می گیرند، مهمانی می روند ، و زندگیشان ادامه دارد..
آدم های ترسو از نوع دوم، زندگی سختی دارند، ادم های ترسو از نوع دوم یک غار بزرگ پر از جنازه ی خودشان با هزاران مدل خودکشی درون خودشان دارند.اما می دانید شاید فردا، شاید ماه دیگر همه چیز درست شود، می دانید من یک ادم ترسو از نوع دوم هستم.

(نویسنده ی متن رو اطلاعی ندارم، اگر کسی از دوستان میدونه، حتما بهم بگه که درج کنم.)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *