بایگانی برچسب: متن

چه انسان‌های رنگین و خوش‌بختی

آمی‌تریپتلینِ۱۰میلی و داروی صورتی رنگِ تپش قلب‌ام را با دوقُلُپ آب بالا انداخته‌ام. عقربه‌های غمگین، ساعتِ ۱۲:۱۷دقیقه‌ی شب را فرو می‌کنند در چشم‌هایم. زیرچشمی، حینِ برگشتن به اتاقم تلوزیون را نگاه می‌کنم. مسابقه در جریان است. هاکان رفت و مَروِ تک‌و‌تنها مانده. یعنی مسابقه را تا یک ماه و اندی پیش دنبال می‌کردم، اما رشته‌ی آن را آقایِ مشغله قاپید. گُم‌اش کردم و حالا رغبتی ندارم. داشتم می‌گفتم، این دخترِ خوش‌هیکل از ورزشکارانِ بنامِ المپیک در کشور ترکیه است. مرو را می‌گویم؛ همانی که در مسابقات جهانی دوی ماراتن مصدوم شد ولی با این حال بازی را ترک نکرد، به خاطر میلیون‌ها هم‌وطنی که پای تلوزیون و در استادیوم بودند، لنگان‌لنگان و گریه کنان به خط پایان رسید و شد سوژه‌ی نخستِ رسانه‌ها. این زن در ذهنم نقش بست. از پاهای عضلانی و بدنِ زنانه‌‌اش خوشم می‌آید. یعنی این تفکرات را ادامه‌ی خواندن